Tien jaar lang bracht Robert Heilbron de Formule 1 naar de straten van Rotterdam — geen afgesloten circuit buiten de stad, maar Ferrari's, Mercedes en Red Bulls die scheurden over de Coolsingel, met honderdduizenden mensen die geen kaartje nodig hadden.
Vanuit een persoonlijke passie voor autosport bedacht Robert Heilbron een nieuw soort evenement: geen publiek dat naar een afgelegen circuit moest reizen, maar Formule 1-auto's die naar het publiek kwamen. Eerst naar Rotterdam. Daarna naar het Kremlin in Moskou.
Samen met Herman Vaanholt startte hij in 2005 wat begon als "Monaco aan de Maas" en uitgroeide tot Bavaria City Racing — tien jaar lang een van de best bezochte autosportevenementen ter wereld, gemeten naar bezoekersaantallen.
Heilbron was niet alleen de organisator: hij was medeoprichter van Rotterdam Racing, drijvende kracht achter het RaceSalon in Ahoy en het Burning Rubber Gala, en initiator van de internationale uitbreiding naar Moscow City Racing in 2008.
Hier komen straks foto's en video's van de edities zelf te staan — start- en finishbeeld, onboardbeelden en interviews. Nu al: de brug die het decor vormde.
Geen afgesloten circuit buiten de stad, maar de echte straten van Rotterdam: vanaf de Willemsbrug, via de Blaak onder de Kubuswoningen door, over de hoofdstraat Coolsingel, met een U-bocht bij het Hofplein — en weer terug.
De start- en finishlijn, met volle vaart over de brug richting het centrum — het decor van de bekendste luchtfoto's van het evenement.
Het parcours slingert onder de iconische Kubuswoningen door — een van de meest gefotografeerde momenten van de race.
De brede hoofdstraat van Rotterdam werd voor één dag per jaar een volwaardige racestraat, met tribunes aan weerszijden.
Bij de rotonde van het Hofplein draaiden de auto's vol vaart om — de favoriete plek voor drifts en donuts.
Zodra er gelicenseerde foto's beschikbaar zijn, vervangen we deze initialen door echte portretten. Tot die tijd: geen nagemaakte gezichten, wel alle namen.
Een stratencircuit dwars door het centrum van een grote stad krijg je niet voor elkaar zonder het stadsbestuur aan je zijde. Drie namen die dat mogelijk maakten.
Opstelten was burgemeester tijdens de eerste vier edities en steunde het evenement al vanaf de allereerste "Monaco aan de Maas" in 2005 — het moment waarop het idee van Formule 1-auto's op de Coolsingel nog een gok was, geen traditie.
In 2006 liet hij zien hoezeer hij achter het concept stond: samen met minister-president Jan Peter Balkenende reed hij de openingsronde van die editie in een historische Bentley, ondanks stromende regen.
De aanwezigheid van een zittend minister-president bij de opening van de tweede editie in 2006 tilde City Racing in één klap naar een ander niveau: dit was niet zomaar een stadsfeest, maar een evenement met landelijke erkenning.
Vanaf 2009 was Aboutaleb burgemeester tijdens de tweede helft van het bestaan van City Racing — inclusief de drukste jaren, de naamswisselingen naar City Racing en later VKV City Racing, en uiteindelijk de tiende en laatste editie in 2014 met Max Verstappen en Kimi Räikkönen.
Onder zijn burgemeesterschap groeide het evenement uit tot een vaste waarde op de Rotterdamse zomerkalender, tot het in 2014 na tien jaar tot een einde kwam.
Van Ferrari tot Toro Rosso — City Racing Rotterdam trok in tien jaar tijd een indrukwekkende reeks Formule 1-teams en wereldberoemde coureurs naar de Maasstad.
Het evenement veranderde drie keer van naam en hoofdsponsor, maar bleef altijd hetzelfde: topsport middenin de stad, grotendeels gratis toegankelijk.
Het City Racing-concept bleef niet beperkt tot Rotterdam. In 2008 organiseerde Rotterdam Racing mede de eerste editie van Moscow City Racing, rond het Kremlin en langs de Basiliuskathedraal.
Red Bull en Williams waren aanwezig bij de Russische editie. Volgens de organisatie trok de persconferentie in Moskou zelfs meer media-aandacht dan een eerder bezoek van de Amerikaanse president. Robert Heilbron noemde het "een historische dag voor de Russische autosport" — het bewijs dat een Rotterdams idee was uitgegroeid tot een internationaal exportproduct.